‘Goede’ adviezen, de wereld draait erop.. Ik maak me er ook schuldig aan om adviezen gevraagd en ongevraagd te ventileren en nog erger om te zeggen wat mensen al dan niet het allerbeste zouden kunnen doen.
Toch ….
De laatste tijd vraag ik me af, wie ben ik dat ik die adviezen zomaar geef en nog meer leef ik zelf wel volgens de dingen die ik anderen vertel wat ze het beste zouden kunnen doen. Niet dat ik zozeer aan mijn adviezen twijfel, ik meen ze stuk voor stuk.
Maar het blijft natuurlijk gebaseerd op mijn visie op de wereld en mijn eigen mening.
Ook zeg ik dingen waarvan ik later denk “hmz ik zou dat eigenlijk zelf ook meer zo moeten doen” of “waarom ben ik daar voor mijzelf niet eerder op gekomen”.
Op de een of andere manier kwam telkens het liedje van Genesis bij me op met daarin de tekst “Do as I say, don’t do as I do”(titel:Jesus he loves me) en kwam tot de conclusie dat ik vanaf nu alleen adviezen of goede raad geef indien gevraagd en …. waar ik mezelf ook aan houd of die ik zelf ook ter harte zal nemen.
Leuk bijkomend gevolg is trouwens dat ik beter ben gaan luisteren en de mensen vaker zelf hun oplossing laat benoemen, het effect daarvan is dat mensen het dan ook vaker doen, immers het was hun eigen idee.
Dus mocht je een keer advies of goede raad vragen… weet dan dat ik me in ieder geval aan mijn eigen adviezen houd.
En vraag je eens af: Diegene die mij nu verteld wat ik zou moeten doen, hoe doet diegene het zelf.
